Respect voor de marathon. ..
Mijn benen doen pijn net als gister op kilometerpunt 32. Op dat punt kwam het besef dat ik de 3 uur grens in Amsterdam mogelijk niet zou slechten. Zo hard, zo professioneel en met zo veel plezier getraind met @project2uur59 en toegeleefd naar deze dag en dan dit. Pijn in mijn bovenbenen belemmerde mij snelle tempo’s te blijven lopen. Alles op alles gezet om dan nog een 2.59 hoog neer te zetten maar in de bocht voor het Olympisch stadion hoorde ik de speaker roepen: “nog 1 minuut voor de 3 uur grens” dat was de knock out. Ik wist dat me dat niet zou lukken. Ik kom binnen op 3.01.04! Ik ben trots op alle renners van @2uur59 die loon naar werken hebben gekregen en een (dik)PR hebben gelopen… behalve ik en dat doet nog meer pijn dan mijn benen op 32 km.
En ja 3.01 is een hele goede tijd en een tijd die het overgrote merendeel van alle marathonlopenden nooit zullen lopen. En ja toch ben ik teleurgesteld na alles wat ik er in heb geïnvesteerd. Ik ging voor mijn snelste marathon ooit en dat was geen 3.01. Prachtig mooi trainingstraject met een bittere laatste slok die nog wel even in mijn mond zal blijven zitten.
En ja..ook dat is de marathon…. onvoorspelbaar.
